Kendi iş imkânlarının peşine düşüp, toplumsal sorun haline gelen çocuk eğimsizliği ile karşı karşıyayız. Yakın zamanda çevremizden duyduğumuz çocukların okuldan kaçıp internet kafelere gitmesi, oralarda vakit geçirmeleri çocuk ile aile arasında eğitiminde ki iletişim bozukluğunun ne durumda olduğunu bir kere daha düşünmek gerekir.
Bir çocuk dersi sevmemeyi bahane bulup hangi sebepten okuldan kaçmaya cesaret eder veya neden buna tenezzül eder?
Normal bir şeyden kaçmak için asıl sebeplerden biri sevmek ile orantılı. Okula gitmeme isteği veya okuldan kaçma dürtüsüne sahip bir çocuğun öğretmeni veya akranları ile iletişim bozukluğu, derslerde başarısızlık, kendisine verilen güvenle kaynaklanıyor. Okul ile olsun, dış çevreyle olsun ilişkilerin olumsuz olmasındaki nedenlerinden biri de aile içindeki işleyiş. Ailenin küçükken göstermediği ilgi, takipsizlik sonucunda olumsuz davranışlar ilerleyen zamanlarda ortaya çıkıyor.
Başıboş davranan çocuklarda özgüven gelerek çevreye de zarar vermekteler. Bu tür davranışların sonucunda ailelerin genelde en son haber almaları, çocuk ile aile arasındaki boşluktan kaynaklanıyor. Zamanında verilmeyen eğitimin, büyüyünce başka bir hal alması o yaştan sonra çözümsüzlüğe götürüyor.
Bizler daha çok olay bittikten sonra eyvah, nerde hata yaptım deriz, sonrasında ise sinirlenerek gereksiz yere daha da zarar verebiliyoruz kendimize. Bazı ailelerin çocuklarının yaptıkları yaramazlık sonucunda milletin önünde rencide ederek dövülmesi çocuğun sizden daha çabuk uzaklaşmasına neden olur. Bugünün şartlarına göre çocuk ailenin gösterildiği sevgiden çok televizyon, internet den aldığı bilgiler ile yetiştirilmeye çalışılıyor. Kolaylıkla adlığı bilgiler sonucunda da rahatlıkla istediği gibi davranabiliyor. Bunun öncelikle aileye ardında topluma kötü örnek olarak zarar vermekte.
Çözümü herkesin bilip uygulamaması, aslında en büyük sıkıntının kaynaklandığının ortaya çıkarıyor. Bilip de yapmamak sonucunda çocuğun yetiştirme hakkının nasıl verileceğini düşünülerek çocuk eğitiminin önemi bilinmelidir.
