Daima sevginin iyileştirici gücüne inananlardan oldum. Hayatı boyu az sevgi görmüş, ilgisiz kalmış insanlar daima diğer insanlardan geride yaşıyorlar hayatı. Bu insanların birçok sorununun temelinde bir yerlerden içlerinde kalmış sevgi eksikliği yatıyor. Gerek psikologlar, gerek sosyologlar, gerek sosyal çalışmacılar olsun; birçok düşünür de sevginin iyileştirici gücüne inanır. Hatta ünlü yazar Zona Gale bu konudan şöyle bahseder: ‘’Sevmek bir süreç olduğu kadar dua gibi bir güçtür de. İyileştiricidir, yaratıcıdır.’’
Küçükken sevgiden eksik kalmış insanlar büyüdüklerinde bu acılarını başka şekillerde dışarı vuruyor. Bazısı öfkeyle, şiddetle; bazısı ise başka birine bağlanarak eksiğini kapatmaya çalışıyor. Mesela annesini küçük yaşta kaybetmiş, anne sevgisi yaşamamış bir çocuk büyüdüğünde ve evlendiğinde tüm hayatını o kişiye göre şekillendiriyor, onunla en ufak tartışsa kaybetme korkusu yaşıyor ve öfkeleniyor. Böyle insanlar önce bazı terapiler ile yönlendirilmelidir tabii ki fakat onları asıl iyileştirecek şey sevgidir. Sevdikleri kişiden destek alabilirseler, onlara güven duyabilirseler geçmişleriyle o kadar barışır ve yaralarını o kadar çabuk sararlar. Çünkü sevgi insanlar için büyük bir ihtiyaçtır. Su ihtiyacımızın giderilememesi gibi sevgi ihtiyacımızın giderilmemesi de bizde kalıcı hasarlar oluşturur. Eğer vücut fazla su kaybederse dehidrasyon meydana gelir ve bu sizi müdahele edilmezse öldürür. Sevginin eksikliği de sizi karamsar bir ruh haline hatta depresyona sokar. Kimsenin sizi anlamadığını, kalabalık dünyada yalnız olduğunuzu hissedersiniz ve eğer biri müdahale etmezse bu depresyon durumu da sizi ölüme getirir. Öte yandan su içmenin birçok faydası olduğu gibi ihtiyacımız olan enerjiyi de sağlar. Sevgi de tıpkı böyledir. Sevgiyi hissetmiş, ilgi görmüş insanlar dünyaya daha güzel bir pencereden bakarlar, hayat dolu ve mutlu olurlar. Sevgi birçok insanın fark etmediği bir duygudur. Kimisi yaşadığı için değerini anlayamaz, kimisi de sevgi görmediği için varlığını kabullenmez ama sevgi vardır ve sevgi duyguların en güçlü, yüce olanıdır. Sevgi bazen yaraları sarar, bazen mesafeleri aşar, bazen gönül alır ve asla değişmez. Öfke, kin gibi birçok duygu geçicidir. Bir yerden sonra ne olduğunu hatırlasak da aynı şeye eskisi kadar kızgın kalamayız ama bir şeyi sevdiğimizde o sevgi kendiliğinden asla değişmez ve sonsuza dek uzanır. Bu bakımdan da sevgi tüm hislerden daha güçlü olduğunu kanıtlar bize. Sevgi görmek kadar bir şeyi sevmekte insanı iyileştirir. İçinde hâlâ iyi hislerin olduğunu bilmek kişiye iyi gelir. Yani bir kedinin size sokulması kadar o kedinin başını okşamakta size huzur verebilir veya bir insana güvendiğiniz gibi onun da size güvenmesi de sizi iyi edebilir. Çünkü sevgi küçük şeylerle de mutluluk verir ve çoğu zaman bulaşıcıdır.
Kısacası sevginin iyileştiremediği karanlık yoktur. Bir insanı sevmek, bir çiçeği sevmek, bir pencereyi sevmek, bir eşyayı sevmek, bir semti sevmek… Tüm kötülüğe rağmen yüreğinizden ayırmayın bu güzel ahlakı. Zira unutmamalısınız ki Allah dünyayı katlanılabilir kılmak için Adem’e ilk sevgiyi anlattı.
Hazal HACIEFENDİOĞLU