banner80

Kaybettiklerimize değil kazandıklarımıza bakmalıyız

     Yaşadıklarımızı doğru okumak gerekir. Başımıza gelen her şeyin mutlaka bir nedeni ve bu nedene bağlı olarak bir sonucu vardır. Gerek insanlık olarak gerekse kişi olarak yarından büyük beklenti ile yaşıyoruz. Halbuki kâinat ve insan yaratılmasıyla birlikte her gün tükenmeye doğru giden bir serüveni yaşamaktadır. Tıpkı girdaba kapılmış gibi çırpınıp duran bir insan ya da aydınlığa koşan ateş böcekleri gibi ateşe yaklaştıkça ölüme yaklaştığını unutmuş bir hayatın heyecanı yaşanıyor.

     Sevdiklerimizin değerini, elimizdekilerin kıymetini kaybedince daha iyi anlıyoruz galiba. Her gün yanımızda olan, her gün gördüğümüz kimi zaman da yanlarında olduğunu unuttuğumuz insanların gerçek kıymetlerini maalesef onları kaybedince anlıyoruz.  Kaybedince kıymet bilmek geride kalanlar için pişmanlık gidenler için hasretten başka bir duyguya sebep olmuyor. Onun için sevdiklerimizin kıymetini onları kaybetmeden bilmek gerekir. Yoksa kaybettikten sonra dökülecek her yaş, her ağıt kıymetsiz kalacaktır.

     Peki, Allah’ın biz insanlara bila bedel ihsan ettiği kâinat özü olarak nitelendirilen vücudumuzun değerini biliyor muyuz? Bir an kör olduğumuzu, sağır ve dilsiz olduğumuz, yürüyemediğimizi, sağlıklı nefes alamadığımızı düşünelim. Bunları elde etmek için neler feda ederdik? Hangi organımıza bir bedel biçebiliriz? Oysa Allah tüm bedenimizi bize ücreti olmadan bahşetti. Elbette amacımız ne kadar büyük bir zenginliğe sahip olduğumuzu belirtmektir. Sadece bunun kıymetini bilmek yaratılış gerçeğimizin gereği mucibince çalışmak olduğunu ifade etmek istiyorum. En azından bu noktada engelli vatandaşlarımızı düşünüp empati yapmaya çalışabiliriz.

     Eminim ki hepimizin hayatında talihsiz kazalar olmuştur. Örneğin ben bundan 6 sene önce halı sahada futbol oynarken ikili mücadelede omuzum üzerine düşüp sağ omuzumdan sakatlanmış bir ay kadar sağ kolumu tam olarak kullanamamıştım. Onun zorluğunu da “Sağ kolum olur musun?” diye bir yazı yazarak her gün kullandığımız organlarımızın ne kadar değerli ve olmazsa olmazlarımızdan olduğunu anlatmaya çalışmıştım. Bu hafta köyde bağda bahçede çalışırken başımıza gelen talihsiz bir kaza sonucu bir kez daha bize verilen vücut bütünlüğünün, sağlıklı bir bedenin ne kadar değerli olduğunu bir kez da yaşayarak idrak ve ikrar ettik.  Çay budaması yaparken çay motoruyla yaptığımız kaza sonucu sol ayağımızın orta parmağını kestik. Büyük bir endişe ile çizmeyi çıkarınca Allah’a şükrettik. Çünkü olayın sonunda komple ayağı kaybetmekte de vardı. Allah korudu ve şükürler olsun sadece bir parmağa 15 dikişle kazayı atlatmış olduk. İşin bu tarafından birçok yorum çıkar. Gerekirse onu da yaparız. Lakin iki ayakla yürümeye alışan bir insan için tek ayakla yürümek ne kadar zor olduğunu yaşamak ayrı bir hayat tecrübesi oluyor bizler için.

     İki ayakla yürüyen insan için tek ayakla yürümenin zorluğunu birkaç gündür yaşıyoruz. Bir kez daha bu zamana kadar sağlıklı bir şekilde iki ayağımız üzerinde bizleri yürüten Rabbimize şükrediyoruz. Engelli vatandaşlarımızı anlamak için kısa süreliğine de olsa herhalde rabbim empati yaptırıyor. Ancak insan öyle bir varlıktır ki alışmak ve unutmak gibi Allah’ın ona vermiş olduğu nimetle yaşıyor. Bir süre sonra yeni hayata alışıyor ve ona uyum sağlıyoruz. Benim alışamadığım şeylerden en önemlisi de namazı oturarak kılmak zorunda kalmaktır. Allah kabul etsin yıllarca namazda alnımızı secdeye koymanın huzur ve huşusunu yaşamaya alışmış bir insan olarak secdeye gidememek en büyük eksikliktir bu süreçte. Rabbimizden duam odur ki alnımızı secdeden kaldırtmasın. Allah herkesin işini rast getirsin.

     Her olaydan kendine has doğru sonuçlar çıkarmak lazımdır. İçimiz acıyor, canımız yanıyor olsa da hayattan hep olumlu bir ders almaya çalıştık. Kural olarak kendimize “önemli olan kaybederken kazanmaktır” sözünü ilke edindik. Allah’a şükürler olsun oluş itibariyle büyük bir kaza sonuç itibariyle katlanamayacak gibi olmayacak bir kazaydı bizimkisi. Hem ödül hem ikaz. Nasıl bakarsan öyle görürsün. Allah basiret, sabır, metanet, güç ve takat versin.

YORUM EKLE

banner15

banner16

banner20

banner19

banner22

banner21