Huzurlu bir ortamda yaşamak istiyorsak kardeşlik adı altında çaba göstermemiz gerekir. Gün geçtikçe de bu kavramdan uzaklaşmayı daha çok tercih ediyoruz. Toplumda başarılı bir konumda isen sen oldun ben neden olamadım düşüncesiyle, başarılı kimseyi hazmedememe, yerden yere vurma, aşağılayıcı cümleler kullanarak Müslümanlığa yakışır şekilde davranmayarak birbirini üzenler var.
İslam kelimesinin kökü sulh dur. Ancak üzerimize düşen görevi ne kadar layıkıyla yerine getiriyoruz, tartışılır. Kendi içimizde birbirimizin hatasını örtmek yerine kişilerin yüzüne vurarak ahlakımıza uygun bir şekilde davranılması özümüze ne kadar sahip çıkılmadığının göstergesi.
Herkesin kendisini ön planda tutmak istemesi sonucunda kardeşlik sağlanması mümkün değildir. Bencillik sayesinde kişilere, kurumlara zarar katması ile beraber maalesef toplumumuza da zarar vermekte. Kişisel egolar sayesinde en yakınımızdaki kişiye zarar vermek kimin haddinedir ki.
İnsanın kalbinde kardeşlik düşüncesi olmadan kin, nefret, bencillik gibi duygulara yer verince olmaması gereken davranışlar göstererek kişilerden kendini soyutlaması ile karşı karşıya kalınıyor. Dış güçlerin içte huzursuzluk planları yapmasına gerek yok aslında. Müslümanlık ile ortaya bir cümle atsa da farklı topluluklar oluşan plana tepki vermesi gerekirken aynı çatı altında kalan kişiler kendi içlerinde hesaplaşma yoluna gidiliyor. Bunun bir örneği 28 Şubat’ta yaşanmadı mı?
Kişiye en çok zarar veren hususlardan birisi ise suizandır. Tanımadığın, bilmediğin kişilere karşı düşüncelere sahip olmak ne kadar doğru. Empati yapın. Sizi tanımadığı halde sizlerin arkasından konuşanlara karşı nasıl bir tepkisi verirsiniz. Boş ver mi dersiniz yoksa neden benim hakkımda böyle bir şey diyor düşüncesiyle konuyu mu araştırmak istersiniz?
Toplumsal huzuru için ilk olarak birbirimizi sevmeyi öğrenmemiz ve kardeşliğin ehemmiyetine varmamız gerek. Müslüman insanların birbirleri ile didişip başkalarını sevindirilecek yerde, kendi içimizde sevinme yollarına gidelim.
Son olarak, herkes kendi karakterini sergiler, karakterimize rağmen farklı bir tavır takınmayı kendimize karşı saygısızlık yapmış olarak algılamamız gerek. Birkaç günlük dünyada göz çıkarmamaya, gönül kırmamaya, baş yardırmamaya, birbirlerime karşı kırıcı olmamayı kendimize prensip haline getirmemiz gerekir.