Geçen hafta güzide ülkemiz en acı olaylardan bir tanesini daha yaşadı. 600 ün üzerinde vatandaşımızı bu felakette kaybettik. Yaklaşık dört katı kadar insanımız da yaralı.
Bu deprem diğerlerinden farklıydı. Çünkü terör toplantılarının zirve de olduğu bir dönem de Kürtler büyük bir felakete maruz kalmıştı.
İlk saatler deki küçük organizasyon bozuklukları biraz da olsa beni korkutmuştu. Acaba terör sempatizanlarına malzeme çıkar mı diye açıkçası biraz da korkmuştum .
Örneğin canlı yayında bir vatandaşın valiye açık açık küfretmesi bu insanların ne kadar insanlıktan uzak bir tutum içinde olduğunun çarpıcı bir örneğiydi.
Neyse ki korkulan olmadı. Türkler her zamanki gibi Kürtlere tabiri caizse tam bir dostluk dersi verdi.
Yardım kampanyalarında trilyonlar bağışlandı. Yetmedi tırlar otoyollarda kuyruğa girdi. Kısaca teröristler avucunu yaladı. Kürtlerin tek dostunun Türkler olduğu bir daha ortaya çıktı.
Şimdi Kürtler bir kez daha düşünmeli 7,2 şiddetinde depremde yaklaşık 600 Türk ve Kürt vatandaşımızı kaybettik. Ya terör kaç vatandaşımızı kaybetti. Kaç vatandaşımızı sakat bıraktı.
Teröristler hangi yarayı sardı. Kime bir çadır kime bir ekmek veya bir bardak su verdi.
Bir daha gördük ki Türklerin olduğu yerde kimse aç kalmaz açıkta kalmaz.
Son söz olarak Deprem yaraları can kayıpları hariç bir şekilde sarılacak ancak otuz yıldır bölgeye nefes aldırmayan teröristlerin verdiği zararı kim nasıl nasıl saracak?
Terörsüz bir ülke dileğiyle KURBAN BAYRAMINIZ mübarek olsun.