Bir Gazze, bir Afganistan ve bir Çeçenistan ağlıyorken bizler nasıl rahat olabiliriz ki…
Eğer vicdanın sızlamıyorsa huzursuzluk duymuyorsan o zaman gönül rahatlığıyla, bedeni füzelerle parçalara ayrılmış çocukların, bebeklerin resimlerine rahatça bakabiliyorsunuz demek ki? Eğer bakamıyorsanız bu zulme sadece “ Ahh yazık, Allah yardım etsin” demekle yetinmemeliyiz.
“Onların ülkeleri perişan görüyoruz. Ya bizim devletimizde perişan olursa” anlayışı ile Müslüman olunmaz ahiretlikler! Bizleri bir beden yapan, birleştiren devlet, ırk, dil ya da coğrafya olamaz! Bizler Müslüman olarak birlik olmalıyız.
“Osmanlı güçlü bir Türk devletiydi” denilen yanlışı düzeltmek gerekiyor. “Osmanlı çok güçlü bir İSLAM devletiydi.” Osmanlı ecdadımızı güçlü kılan; Türk, Kürt, Çerkez veya başka bir ırk olması değil, Müslüman olmasıydı.! Âlemlerin sultanı Aleyhisselam’ın Veda hutbesinde “Ey insanlar! "Rabbiniz birdir. Babanızda birdir. Hepiniz Ademin çocuklarısınız. Adem ise topraktandır. Arabın arab olmayana arab olmayanında arab üzerine üstünlüğü olmadığı gibi kırmızı tenlinin siyah üzerine siyahında kırmızı tenli üzerinde bir üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takvada, Allahtan korkmaktadır.” Sözünü unutmamamız gerekir.
“Eee… Dua ediyoruz, Kur’an okuyoruz daha ne yapalım.” Diyenlere okuduğu Kur’an’dan bir ayet hatırlatmak isterim. “Ve sizinle savaşanlarla (sizi öldürenlerle), Allah’ın yolunda savaşın (siz de öldürün) ve aşırı gitmeyin.”
Madem biz tüm bir bedeniz ve bir uzvumuza zarar gelince huzursuz olmalı ve o uzva bulaşan mikrobu defetmek zorundayız. Öyleyse oturup Ebabil kuşlarını beklememeliyiz. Her bir uzuv birer Ebabil olmalı ve bedenin huzurunu bozan bu İSRAİL MİKROBUNU helak edecek taşlar atmalıyız.
Eğer birlik olmuyor, geceleri huzurlu yatıyor ve hatta hâlâ eğlene biliyorsak bu durum karşısında “Geçmişler olsun biz bitmişiz.!” Allah’a inanıyorsak kendimize çeki düzen vermeliyiz.
(Buharî; Müslim; Ahmed b. Hanbel)
Veda hutbesi
Bakara suresi 190. Ayet
Fevzi H. AKTAŞ
http://fevzihaktas.blogspot.com.tr/