Ne olur affedin

Merhaba bunu okuyacak olan canım arkadaşım; benim için ne kadar büyük ki anlatmaya kelimeler yetmez. Şu an bu mektubu sana ulaştırabileceğim için çok mutluyum. Umarım okuyunca sende ufakta olsa mutlu olursun.

Ne olur affedin
banner71

İçimdekileri kağıda nasıl döksem, nasıl sığdırsam bilemiyorum.  Biliyor musun benim iki kardeşim de engelli. Ablam ve erkek kardeşim. İkisi de konuşamıyor ve yürüyemiyor. Elinden tutup bir kere parka götüremedim. Salıncakta sallayamadım. Bir kere oturup konuşamadım. Nasılsın dedim cevap alamadım. Üzüldüğüm zamanlarda oldu teselli aradığım zamanlar ama cevap alamadım.Ne zaman dışarı çıkıp gezelim desem olmadı peşimden gelen.Her akşam yatmadan umutla yarın lütfen yürü lütfen konuş dediğimde her sabah her şeyin aynı olduğu zamanları da gördüm.Allah dedim,vardır Allah’ın bildiği.O öyle istiyorsa öyle olmalıdır,karşılığını bir gün verecektir.Zordu çok zordu benim için hala da öyle.Ama bir şey vardı o şey beni her defasında yeniden hayata bağlıyordu.Neydi biliyor musun canım dostum,gülüşleriydi.Evet gülüşleriydi.Öyle bir güzel gülüşünüz var ki cennetten çiçek sunar gibi.Kelebek görse ömrü uzar sanki.İşte,ben o bir gülüşünüzü dünyalara değişmem.Evet hepimiz insanız aynıyız ama sizdeki o gülüş nasıl desem çok farklı.Yüce Allah’ım nasılda güzel gülüş vermiş size.Hep gülümseyin siz olur mu?Hiç eksik olmasın yüzünüzden tebessüm .Ayrıca çok güçlüsün canım dostum.Bir koluma 200 kiloyu koysalar,diğer koluma da 500 kiloyu koysalar,taşısam yine de senin kadar güçlü olamam ben.

 

Bugün gözüme bir bant geçirdim ve yürümeye başladım.Ama doğru düzgün yürüyemedim bile.Defalarca her adımda takıldım,düştüm.Kitap okuyamadım.Etrafımda ne var çok merak ettim.Bir o kadar da ürktüm.Beceremedim.Sonra kardeşimin tekerlekli sandalyesine oturdum.Ne markete gidebildim ne de otobüse binebildim.İstediğim yere gidemedim özgürce merdivenlerden çıkamadım.Yardım edecek birisini bekledim sessizce.Sonra sustum.Söylemek istediğim onca şey birikti içimde.Fikrimi sorduklarında cevap veremedim.Şarkı söyleyemedim.Ayağımı sehpaya çarptığımda sesimi çıkaramadım.Televizyon izleyemedim.Müzik dinleyemedim.Hiç kimsenin ne demek istediğini anlamadım.Ardından düşündüm öylece.İşte sen bütün bunlara ve daha fazlasına katlanabildiğin için çok çok güçlüsün.Allah’ın sevdiği kulu sen ne güçlüsün…Keşke ben de senin gibi olabilseydim.

Affedin ne olur.Yaptıklarımız veya yapamadıklarımız için bizi affedin.Özür dilerim marketlerde,otobüslerde düz aparatlar yapamadığımız için.Özür dilerim etrafınızda ne varsa hararetle anlatamadığımız için.Özür dilerim istediğiniz yere özgürce götüremediğimiz için.Özür dilerim işaret dilini öğrenemediğimiz için.Özür dilerim o sehpayı bilinçsizce oraya koyduğumuz için.Duygusuz,düşüncesiz olduğumuz için.Her şey için çok özür dilerim.Ne olur affedin.Affedin büyüklük sizde kalsın.

 

Ben hep seninleyim. Kalbim hep seninle, arkadaşlarınlaolacak. Hep sizin için dua ediyorum,edeceğim.Sizi dünyalar kadar çok seviyorum. İyi ki dünyada sizin kadar güçlü, iyi insanlar var. Her şeyin en iyisini bilen güzel rabbim ne istediğiniz varsa kabul etsin.Umudunu asla kaybetme,Canım,anlayışlı,biricik dostum.Allah’ım merhametini hiç esirgemesin hepimizden.Hiçbir şey sonsuz değil,Allah’ın dışında.Bakarsın hiç bilemediğin bir anda çiçek açar umutlar.

 

Yeniden doğar güneş.Sen yeter ki inan.Sen yeter ki sabret.Kalıcı değil hiçbir dert.Ne diyor Mevlana “Bazen bitmek bilmeyen dertler yağmur olup üstüne yağar.Ama unutma ki,rengarenk gökkuşağı yağmurdan sonra çıkar”.

Kucak dolusu sevgilerle…

Of Ajans

YORUM EKLE
SIRADAKİ HABER

banner15

banner16

banner20

banner19

banner22

banner21